راه های ارتباطی: شماره تماس: 09906015646*** آی دی تلگرام:faridmoazen@

چرا برای دوران بازنشستگی پس انداز نمی کنیم؟

همه ی ما وظایف یا کار های مهمی داریم که ترجیح می دهیم از آن ها پرهیز کنیم، بویژه زمانی که آب و هوای بیرون آدم را به این کار دعوت می کند.همه ی ما در حالی که اتاق خود را مرتب می کنیم، از رژیم غذای خاصی پیروی می کنیم، در حال پس انداز کردن برای بازنشستگی هستیم، (البته خالی از لطف نیست ذکر این موضوع که در کشور ما برای دوران بازنشستگی باید سرمایه گذاری کنیم.) از زیر بار فشار بودن متنفر هستیم.البته در دنیای کاملاً منطقی تعلل و مسامحه هرگز مسئله ای نیست.ما اررش های هدف های دراز مدت خود را محاسبه و آن را با لذت بردن های کوتاه مدت خویش مقایسه می کنیم، و در می یابیم که با کمی رنج در کوتاه مدت، در درازمدت چیزهای بیشتری بدست می آوریم.اگر توانایی انجام این کار را داشته باشیم، می توانیم روی آنچه به راستی برای ما حائز اهمیت است پیوسته تمرکز کنیم.
در حالی کار خود را به انجام می رسانیم که خوشنودی زمانی را در ذهن داریم که هنگام پایان بخشیدن به طرح خویش احساس می کنیم.دارو های خود را سر وقت می خوریم و امیدواریم پزشک ما بگوید در بدن ما هیچ نشانه ای از بیماری دیده نمی شود.


متاسفانه،بیشتر ما اغلب اوقات رخدادهای فوری خرسند کننده ی کوتاه مدت را بر هدف های بلند مدت خود ترجیح می دهیم.رفتار روزمره ی ما طوری است که گویی زمانی در آینده وقت یا پول بیشتر خواهیم داشت و احساس خستگی و استرس نخواهیم کرد.
چنین به نظرمان می رسد که بعداً زمانی است برای انجام دادن کارهای ناخوشایند در زندگی، حتی اگر کنار گذاشتن آن ها به این معنا باشد که سرانجام مجبور باشیم به دلیل نرسیدن به باغچه ی حیاطمان با جنگلی بزرگ در آن دست و پنجه نرم می کنیم،جریمه ی مالیاتی بپردازیم، در دوران بازنشستگی نتوانیم راحت باشیم، چون برای آن روز پس انداز نکرده ایم،یا درمان دارویی توفیق آمیزی نداشته باشیم.
خلاصه اینکه، لازم نیست خیلی دوردست نگاه کنیم تا در یابیم که چگونه اغلب برای دستیابی به هدف های بلند مدت در انچام فداکاری های کوتاه مدت قصور می کنیم.

از دیدگاه منطقی، ما بایستی فقط تصمیم هایی را بگیریم که بهترین سود یا مزیت ها را برای ما دارد.ما بایستی توانایی این را داشته باشیم از میان همه ی گزینه های پیش رویمان گزینه ی مناسب را تشخیص دهیم و ارزش آن ها را به طور درست محاسبه کنیم.نه فقط در کوتاه مدت، بلکه در دراز مدت و گزینه هایی را برگزینیم که بهترین مزایا برای ما را به حداکثر می رسانند.
اگر با هر نوع تنگنایی روبرو شدیم، بایستی بتوانیم موقیعت را به روشتی و بدون تعصب درک کنیم و نقاط قوت و ضعف را بی غرضی ارزیابی کنیم.
اگر به نوعی بیماری دچاریم و درمان امیدبخشی وجود دارد، بایستی دستورالعمل های پزشک معالج را به طور کامل به اجرا در بیاوریم.
اگر اضافه وزن داریم، بایستی آن را کم کنیم، روزی چند کیلومتری پیاده روی کنیم.



تردیدی نیست اگر منطقی تر بودیم و بایستی های خود را رعایت می کردیم خیلی عالی می شد.ولی متاسفانه نیستیم.

پاسخی بگذارید

بستن منو